translate

Thursday, March 26, 2015

Zir Lanzlotte


As you are a murderer, "If I was a murderer. I ask you, Lord, and do not spare me, but I did not kill them by treachery, "but he wanted to testify wholeheartedly. But the audience to interpret deeper than that.   Sir Lanzlotte is clutching a dagger in his hand, and say - I know that you mean? - And that means  Sir Molak

Friday, July 5, 2013

Silver bank



 Treasure from the Silverbank
by Tracy Bowden

Seventy miles from shore.           

They carefully probe a barely submerged coral reef off the Dominican Republic. I follow with a metal detector.a constant companion in my quest for the gold and artifacts spilled by the Spanish galleon Concepcio’n when it sank in 1641. A Galleon golden glories – dazzling jewelry salvaged by two expeditions makes up a priceless trove. The heavy gold chain and thinner chain inside it were found in 1978 by salvager Burt Weber. My team brought up three gold and diamond pendants and 32 flowers of gold petals centering on a diamond,probably used as decorative studs. The richly laiden ship,Nuestra Senora dela Pura y Limpia concepcion,was employed in Spanish empire’s far-flung trading network. From 1565 to 1815 Spain ran a hazardous shuttle of ships from the Philippines, where they took on silk, spices, porcelain, and other goods sent from China and elsewhere in the Far East. Leaving manilla, galleon sailedthe Pacific to Acapulco, where cargo was hauled overland to the Gulf of Mexico at Veracuz. From that part and other New World colonies, ships rendezvoused each year at Havana for the trip to Spain.
  
          The Concepcion strained under cargo that cluttered the passageways. She carried extra goods, since bad weather and other setbacks had prevented the trip the previous year. Note:Tracy Bowen was featured in the December 1979 article “Graveyard of the Quicksilver Galleons.” This is Jonsthsan Blair’s 32nd Geographic article. Artist Richard Schlecht specializes in maritime subjects. Air forcedoes the heavy lifting.
To excavate a promising site, we moved a 16,000-pound chunk of dead coral with ropes and ballon-like lift bags pum[ped full of air. This uncovered a 14-pound silver ingot. Silver plates and cutlery, hundreds of coins and a goldwatch. The coral had broken off and fallen during a strom years ago. We let it drift with 60 feet with current. Then set it down. Among the New World flavors that tickled Old World taste buds was chocolate,as evidenced by the tableware we excavated, including a badly eroded copper melting pot.


 To replicated what might have been in 17th century chocolate service, we heated milk, then used the silver spoon with a mother of pearl bowl to add chunks of chocolate. We mixed the concoction by rotating a long-stemmed “frother,” found by Burt Weber, back and forth between our hands. The round box at lower left might have stored sugar or spices.
  

          Harzards and human error spell disaster
The Concepcion seemed jinxed from the start. After springing a leak and returning to Havana for repairs, she set out a week later, only to be battered by a hurricane. She limped along for a month before grinding against the shallowcoral reef. As the ship sank over the course of 11 days, passengers and crew ripped timber loose to make rafts. The last 30 men to leave the wreck – only one of whom reached safety – through cargo and treasure onto the reef to provide a higher place to stand and to make the site, inspiring the name Silver Bank. Through running around made a fearful noise, initial damage was light. With heroic effort, the crew used anchor lines to free ship, only to have the wind push it back, grinding holes in the hull. Ultimately the ship, sitting on a point of coral, broke apart at the stern, which drifted away. Of the some 500 passengers and crew, fewer than 200 survived.

A close call at 50 feet
          Discovery large and small are the reward of painstaking throughness. A noble man brass seal about the seize of a quarter,

found by Burt Weber, was used to make an impression in wax to authenticate documents. I used to discovered one of the few sizable pieces of wood to survive, a section of one of the Concepcion’s ribs that was preserved when it become buried in sand.

          Passing through a bower of coral at a depth of about 45 feet. I kept flash light and metal detectorat the ready, eager to hear the screech in my earphones that signals another find.
The route I followed is called the debris path-the most likely location of treasure based on how we believe the ship broke up and drifted, given prevailing winds and currents. So far we have excavated less than 20 percent of the path. We came close to disaster when divers were excavating with me in and around coral cave as photographer stood by with his camera. Suddenly we heard a muffled roar as large rocks came crashing down around us,hitting the sea floor


like an avalanche. Slit mushroomed up, clouding the water and disorienting us as we groped for a pathto safety. Rocks had parly filled the cave, and through the groom I could barely make out the faint yellow glow of Tomas’s underwater light. I reached in and tugged at his flippers to stear him towards the way out. As I felt my way along, I ran hard into a photographer, Jonathan Blair not realizing at the time that I was freeing him from a rock that had pinned his legs to the bottom. We swam to clear water and looked each other over. We were all OK.

Reconstructing artifacts – and history

          Shattered of pieces of Ming dynasty porcelain speak to quality workmen ship, the vivid color undimmed by three and a half centuries on the ocean floor. Chineese characters on the bottom are called reign marks, identifying the emperor reigning when a piece was made. These beaker and bowls carry the name of the emperor Chenghua, who ruled from 1465 to 1487, an era noted for fine porcelain. But the designation is apocryphal. False markings were commonly used to add to a piece’s cachet.


 At the Commission for Underwater Archaeological Recovery in Santo Domingo, conservator Francis Soto fits another piece into an ornately decorated serving dish. Formed in the style of a European dishware, it was made expressly for the brisk export trade that some seventeenth century Chinese porcelain workshops catered to. Many treasures were hidden by thick encrustations of coral. When we found a piece of dead coral that appeared to contain a foreign object, we took into a lab, where an x-ray revealed a shape that proved to be a woman’s amethyst ring. Like the other gemstones we recovered, its surface had

been blackened by silver sulfide, created in the water by the surrounding silver treasure.

Treasure found, lost, then discovered anew

The sea did not easily yield the secret of where Concepcion’s riches lay. Recovery expeditions were mounted by private consortiums in the 1650’s and ‘60’s to no avail. But success came to. William Phips, a brash young seaman from New England who wheedled financing from several English nobleman. He located the wreck in 1687, recovered an enormous amount of treasure, then quit the site because of low provisions, threatening weather, and French pirates. As a reward, Phips was knighted by james II – and received a share of the goods. Once the site was found, Phips relied on the astounding abilities of antive pearl divers. Clutching rocks to aid their descent, they could hold their breath for up to five minutes. The Silver Bank reefs make



salvage efforts especially difficult. It is grueling to navigate around the mushroom – shaped coral heads lurking just below the surface. Treasure had been covered when coral heads broke off and fell to the seafloor. In 1978 the log of one of Phip’s ships, pinpointing the long lost wreck site, was found.

 Soon salvager Burt Webber, using a newly developed magnetometer located the site and recovered another handsome fortune. Convinced that much more treasure lay covered, I used suction pipes reaching 1.600 feet from the pumps aboard my salvage ship, Dolphin, to remove layers of sand that averaged five feet deep.

Taking stock of treasure
The near disastrous cave in proved something of a boon. When our adrenarine stopped pumping, I decided to move our search to a safer area. Within hours we made a major find: an almost obliterated wooden chest that had spilled its prize of some 3,000 silver coins. A perfect preserved Ming jar
and the lid of another lay nearby; beyond that, an oval pewter box containing ambergris, more valuable at the time than gold. For twelve hours we sifted the surrounding sands by hand. We were rewarded with the gold-and-diamond pendants and studs shown .


Recording our finds was a shore we faced virtually every night. The Silver Bank is in the economic zone of the Dominican Republic. I have a contrast with that nation through its commission for Underwater Archiological Recovery, directed by Padroborrell. We divide the treasure fifty-fifty, and an accurate inventory is compulsory, the team include Navy Lt. Victor Santos, representing the Dominigan government,          


Conservator Francis Soto; diver Tamas Guerrero; and me,the task was simple but exacting. But it is clear that the alluringly named Silver Bank has lost none of the ability to bring misfortune to those who venture near.






     

Friday, November 30, 2012

auswinhawigathu@gmail.com
     เชาคือเพื่อนของฉัน เป็นที่รู้จักก่อนจากไปเป็นเวลานานเนื่องจากเราเป็นนักเรียนใน Aumnoyesilpa และAuswin ได้ภาพในชีวิตของเราตั้งแต่ฉันตกหลุมรักกับเกมตกปลาเป็นเพื่อนนักเรียนที่พบในกรุงเทพฯ โดยที่มีเพื่อนเป็นชาว ปัตตานี ตราบจนกระทั่ง ในวัยหกสิบกว่าแล้วสำหรับฉันมีอุทาหรณ์ของเขาเป็นการสอนเล่นกีร์ต้าร์ แรงบันดาลใจ ของวีรบุรุษที่ชื่นชอบเป็นส่วนตัว"Traveling man"ในโลกดนตรีของเขาและประสบการณ์อื่นๆเช่นตกปลาชาวประมงที่ดีในการทดสอบนานาชาติเช่นเดียวในจังหวัดปัตตานีเรามีไฟไต้และฉัน มัวคิดแค่ความจำเป็นต้องพูดเมื่อมารู้ทีหลังจากที่บ้านเมื่องประสบปัญหาทราบว่ามี การที่จะปฏิบัติต่อประชาชนตามที่เห็นว่าให้กำลังใจพวกเขาให้สู้ต่อไป..ฉันมีวันอื่น ๆต่างจากที่เคยทำ ในกรุงเทพฯ ดูราวเหมือนกับว่า ยังไม่ลืมกรุงเทพฯ..Bangkok  แต่อย่าลืมแวะไปเยี่ยมกองถ่ายละติจูดที่ หก.. โดยที่ถนนทุกสายมุ่งสู ปัตตานี..... Auswin ได้รับรางวัลนี้ในชีวิตของเเป็นส่วนหนึ่งของกิฬาจับปลาในการทดสอบนานาชาติเช่นเดียวในจังหวัดปัตตานีเราได้จับปลาจำนวนมากที่นี่อันเกียรติขึ้นเป็นครั้งแรกสำหรับการแข่งขันชิงแชมป์การกิฬาตกปลาที่สายบุรีที่ว่าทำไมผมอยากจะเล่า เกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง เช่นเดียวกับกรณีดังกล่าวเป็นวีรบุรุษมากที่สุดในชีวิตของเขาอย่างไรก็ตามมีความแตกต่างกันจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งโดยฉันไม่ได้ใช้ตำพูดเวอร์ใด ๆ ในการวิจัยหรือการที่เขาให้สัมภาษณ์กับประวัติอื่น ๆ ของเขา บ่งบอกถืง บุคลิกภาพกีฬาที่น่าสนใจโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราจับปลาที่มีกลิ่นทะเลคาวมากกว่า.
.เป็นวิธีที่ฉันต้องการจะออกติดตาม "musical entertain"ได้ที่ละติพจดที่ หก.ใช่แล้ว..ละติจูดที่ 6 แต่ฉันจะไม่เรียกตัวเองว่าคิดถึงบ้านจำเป็นต้องที่เป็นด้วยตัวเองจะได้รับเพียงเล็กน้อยเหงาฯ เรียงลำดับภาพของคนเอง นั่งอยู่บนชายหาดต้นสนทั้งเก้าหรือมิรสะมิแร จำเป็นที่จะกล่าวว่าฉันเพลิดเพลินกับภาพที่ทุกคน - รายการที่จะปฏิบัติตามเห็นว่าฉันมีวันนี้นอกกรุงเทพฯอีกด้วยอะไรบางอย่างทั้งที่ต้องทำและไม่มีที่จะไป เมื่อถนนทุกเส้นนำไปสู่ปัตตานี ฉันจะไม่แปลกใจถ้าในขณะที่คุณอยู่ที่นี่พวกเราก็จบลงด้วยการกลับมาในกรุงเทพฯแผนการณ์สำหรับนำเสนอในประเทศเอาจจะขยายไปสู่ระดับนานาชาติ ติดตามกันด้วยนะครับ"   .ในลักษณะที่ มีจุดประสงค์เพื่ออนุรักษ์ สิ่งที่สำคัญในความเป็นชาติไทยนั่นคือ ความสงบเรียบร้อยของบ้านเมืองที่หายากขึ้นทุกวันในส่วนลึกใต้สุดของประเทศไทยและคงไว้ซึ่งความสมัคร์สมานสามัคคีของคนไทย เพื่อลูกหลานที่มีความเป็นไทย- มุสลิมและ เยี่ยงที่บรรพบุรุษได้เคยหยิบยกวิศัยทัศน์โดยให้พวกเขาชาวปัตตานีทั้งหลายระดมความคิดเห็นเพื่อก้าวไปสู่ความเป็นรัฐพิเศษปกครองกันเอง เพื่อสร้างสมความปรองดองถ้อยทีถ้อยอาศัยไว้ในความเป็นไทยพุทธและไทย-มุสลิม เช่นเดิมแต่ก่อนมา,เราอยากกินกันมาก แล้วเลยขึ้นเบตงไปกินอาหารเบตงชุดใหญ่ นอนเบตง1 คืนมีเมนูไก่เบตง ผักน้ำผัด เคราหยก ดูพวกบาร์เบ้อ สาวๆ ตอนแรกนึกว่าช่างตัดผม ที่แท้ไม่ใช่. แล้วเลย ขับรถไปเที่ยวปัตตานี ผ่านสายบุรีซื้อน้ำบูดู ไปไหว้เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว ไปอำเภอตากใบ. แล้วขับเลยไป สุไหงโกลก ไปซื้อขนม กาแฟ ของใช้ไฟฟ้า ที่มีร้านเปิดชายแดน น่าเสียดาย คนรุ่นหลังๆชอบเที่ยว ได้มีคนเที่ยวเมืองไทยแยะๆ เพราะตอนนี้ การเล่าข้อมูลถึงกันได้ง่าย ไงขอให้ พระคุ้มครอง คนไทยสามจังหวัดภาคไต้ ทั้งพุทธ - มุสลิม และ ทหาร ที่ปกป้องชีวิตประชน ได้ปลอดภัยจากสิ่งทั้งหลาย..
: มารผจญต่อศาสนาทั้งมวลรวมทั้งองค์คุลีมารด้วย.โดยเราขอทำหน้าที่เยี่ยงชูชกยื่นข้อเสนอต่นายพรานผู้ล่าชีวิตมนุษย์..หยุดเถิด..เราหยุดแล้ว..ทำไมท่านยังไม่หยุด
ทุกคนก็อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุช...
                                             .
.รักนะปัตตานี
.ศาลากลางจังหวัดปัตตานี.. ลงชื่อ..โซ่ะ..
NOTE:.อย่าลืมไปแวะดื่มกาแฟที่ร้านตรงกันข้าม.ศาลากลาง.

Thursday, September 8, 2011

PCT ย่อมาจาก Patent Cooperation Treaty

สนธิสัญญาความร่วมมือด้านสิทธิบัตร หรือ PCT
ประเทศไทยสมัครเข้าเป็นภาคีสนธิสัญญาความร่วมมือด้านสิทธิบัตร เมื่อวันที่ 24 กันยายน 2552 ถือเป็นสมาชิกลำดับที่ 142

PCT ย่อมาจาก Patent Cooperation Treaty เป็นความตกลงระหว่างประเทศสำหรับการขอรับความคุ้มครองการประดิษฐ์ในประเทศที่เป็นสมาชิก เพื่ออำนวยความสะดวก และลดภาระของผู้ขอรับสิทธิบัตร แทนที่จะต้องไปยื่นคำขอรับสิทธิบัตรในประเทศต่าง ๆ แต่ละประเทศที่ผู้ขอประสงค์จะขอรับความคุ้มครอง โดยสามารถที่จะยื่นคำขอที่สำนักงานสิทธิบัตรภายในประเทศ ของตน สำนักงานสิทธิบัตรก็จะส่งคำขอไปดำเนินการตามขั้นตอนของระบบ PCTที่องค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก (WIPO)

ระบบ PCT นี้ไม่ได้เป็นระบบการรับจดทะเบียนสิทธิบัตรที่จะส่งผลให้ประเทศที่เป็นสมาชิกต้องรับจดทะเบียนตามไปด้วย เนื่องจาก ระบบ PCT จะมีการดำเนินการในขั้นตอนต้น ๆ ของการขอรับสิทธิบัตรเท่านั้น ไม่มีการรับจดทะเบียนแต่อย่างใด การรับจดทะเบียนสิทธิบัตร PCT เป็นอำนาจอธิปไตยของแต่ละประเทศที่ผู้ขอประสงค์จะขอความคุ้มครอง ซึ่งจะมีการตรวจสอบตามขั้นตอนและเงื่อนไขของกฎหมายภายในประเทศนั้น ๆ ก่อนรับจดทะเบียนสิทธิบัตรต่อไป


ขั้นตอนการขอรับสิทธิบัตร PCT แบ่งออกเป็นขั้นตอนหลัก ๆ 2 ขั้นตอน คือ

1.ขั้นตอนระหว่างประเทศ เป็นขั้นตอนที่มีดำเนินการในเบื้องต้น เช่น การตรวจสอบ Formality การประกาศโฆษณาคำขอ PCT
2.ขั้นตอนในประเทศ เป็นขั้นตอนที่เป็นไปตามกฎหมายภายในของแต่ละประเทศซึ่งจะตรวจสอบการประดิษฐ์และรับจดทะเบียนคำขอ PCT